Bloemen op de foto

Gebiologeerd door de kleurenpracht stap ik de wereld binnen die 'de Keukenhof' heet. Braaf met de trein en bus (vanaf Leiden) naar Lisse gekomen en nu... ben ik er, voor de allereerste keer in mijn leven. Als nuchtere Brabantse Nederlander is het even wennen, al die blije Japanners en Chinezen die bij elke bloem een zelfportret willen maken. 'Man, kijk toch gewoon rond, en geniet!' denk ik regelmatig. Maar ik ben net zo erg. Heb drie camera's bij me en het is dat ik niet mezelf, maar de typisch Nederlandse tulpen te pas en te onpas fotografeer. Vooral in close-up grijpen de mooie kleuren me bij de keel.

De zon schijnt door de gekleurde bladeren van de bloemen heen, en ik lig gefascineerd op mijn knieën al het moois te bekijken. Dat je de stampers en steeltjes binnenin de kelk door het blad heen kan zien, mega respect voor de natuur, gewoon, omdat die zo mooi is!

In 2015 is vanwege zijn 125e sterfdag het thema van de Keukenhof Vincent van Gogh. Ook Vincent van Gogh was 'flabbergasted' door de natuur. Vincent, post-impressionistisch schilder:
"I experience a period of frightening clarity in those moments when nature is so beautiful. I am no longer sure of myself, and the paintings appear as in a dream."

Zelf dacht ik altijd immuun te zijn voor die Hollands Heimwee zoals ik het sentimentele, toeristische geneuzel graag noem, maar ter plekke ben ik ineens een bloedfanatiek bloemenfotograaf en lig ik op m'n knieën voor de perfecte hoek van de bloeiende bollenvelden. Ik pak camera na camera, want alle mooie bloemen moeten meerdere malen op de foto.'Waarom?' zult u denken. Simpel, ik was in de ban van instant fotografie en ging dan ook gewapend met nieuwe (Impossible) en oude Polaroid film het park in, onze Nederlandse tulpen vastleggen. Daarnaast moest natuurlijk ook alles professioneel digitaal worden vastgelegd met mijn Nikon D700 spiegelreflex camera.

Het 'probleem' van Polaroid is dat er tig soorten film, en dus ook camera's zijn. Ik wilde de nieuwe film proberen die net uit was, een sepia-achtige film van Impossible Project. Maar ook de oude, originele kleuren Polaroid wilde ik hier maken, met weer een andere camera. Ik had van de originele laatste lichting (houdbaar tot 2009) films nog wat liggen, gemaakt in de als laatste nog werkende Polaroidfabriek in Enschede, die sloot in 2008. Bijzonder! Maar wat een gesleep met fotografiespullen.

Monochrome instantfilm van Impossible 

Inmiddels is het 2015 en ben ik weer terug in één van de grootste Nederlandse toeristische attracties: de bollenvelden en bloemen van Lisse. Het is niet zo zonnig als 4 jaar geleden, sterker nog, het is grijs en grauw en het regent af en toe. Mede doordat het niet meer mijn eerste keer is, ervaar ik de plek anders, 'normaler'. De Polaroid camera's zijn vervangen door een iPhone, al heb ik ook nog wel mijn Fuji systeemcamera bij me, want je weet maar nooit.

Ik ben hier dit keer om met ons favoriete thema ZIEN een fotografie workshop te geven. We gaan ons  twee uur lang te buiten aan 'foute' foto's en gaan bijvoorbeeld met lange sluitertijd expres bewegen tijdens het fotograferen, om zo het (post)impressionistische schilderij-effect te maken, te 'zien als Vincent'. Gelukkig was Vincent ook maar 'gewoon' onder de indruk van de schoonheid van de natuur en lieten we ons vooral dáárdoor leiden.

Op 25 april is er wederom een fotografie workshop ZIEN als Vincent in de Keukenhof in Lisse, € 35,- p.p. (tweede persoon € 15,-!) excl. entree Keukenhof. Ga je mee?

Healthy Through Instagram #smw14

Christine Fürst - Instawalk010

Social Media Week Rotterdam, 2014.
Er stond ook de lezing 'Healthy Through Instagram' op het programma. Dat klonk mij als een perfecte lezing in de oren aangezien Artstudio23 al meerdere 'fotografie = therapie' projecten gedaan heeft en middels onze stichting hopen we dit nog heel lang te kunnen blijven doen.

Ik ben blij Christine ontmoet te hebben! Ze was nog wat aarzelend "dit is mijn allereerste presentatie" maar wauw, wat deed ze het goed! Geen strakke, geplande tekst maar vanuit haar gevoel vertellen over wat haar is overkomen: een ernstige ziekte benam haar het gebruik van haar (logische) hersenen. Daardoor werd ze bijvoorbeeld gedwongen om als ze belde met een instantie eerst te benoemen 'ik ben ernstig ziek' als de spreker aan de andere kant van de telefoon te snel ging.

Het viel haar op dat eigenlijk iedereen meteen daarna behulpzaam werd en er niet moeilijk over deed.

De drempel voordat je durft te zeggen 'ik ben ziek' is erg hoog. Doordat ze niets meer kon dan alleen maar kijken (en wandelen) ging ze er toch maar op uit. Op bed blijven liggen, wat je eigenlijk het allerliefste wilt, is NIET de oplossing. Neem je camera(telefoon) mee en ga!
Ook mijn lieve middelbare school vriendin Marije deed dit, toen ze 10 weken opgenomen werd. Fotografie = therapie en dit resulteerde in het boek Marije 2.0 waar we beiden heel trots op zijn.

Voor Christine was het logisch om de gemaakte foto's die ze nam tijdens deze wandelingen door te plaatsen op haar Instagram-account. Door die foto's te plaatsen, bijvoorbeeld van het tuinhuisje waar ze destijds noodgedwongen woonde, kwamen er reacties op de foto's en werden er vragen gesteld. Hierdoor ging ze weer nadenken, ook over heel veel andere dingen, en niet alleen het ziek-zijn.

De aandacht en het gesprek n.a.v. foto's werken volgens mij beter dan alleen de reguliere therapie. De liefde van mens tot mens, daar kan geen Prozac tegenop! Bij een burn-out kun je vaak helemaal niets meer dan alleen maar 'zijn'. Geen boeken lezen, geen tv meer kijken, dat gaat gewoon niet. Alsof het schriftelijk deel van de hersenen uitvalt. Maar beelddenken dat kunnen we allemaal. Je kunt jezelf hier heel goed mee helpen.

Zelfs Saartje fotografeert vanuit haar bed de wereld en haar familie. Net als Christine moest ze over de drempel heen, 'wil ik wel vertellen dat ik zo ziek ben', maar uiteindelijk werkte het in haar voordeel en heeft ze hierdoor haar ziekte leren accepteren. Saar wordt nooit meer beter. Maar wat een vechter!

Doordat ze ziek werd gaat ze vooral, net als Christine, alleen nog dingen doen die ze leuk vindt. Je probeert je balans terug te vinden en (het maken van) beelden laten je de wereld ontdekken.


Christine doet dit als photo walk leader van de Rotterdamse Instawalks. Je leert je eigen omgeving beter kennen, als ware een toerist in je eigen stad, zoals wij ook deelnemers aan onze fotografie workshops laten ZIEN.

Velen van ons kijken wel, maar zien niet(s). Door te fotograferen moet je even stilstaan bij een moment wat je ziet. De hectische, snelle wereld staat dan even stil en kan je je rust geven die je nodig hebt.

Door het organiseren van Instawalks kreeg Christine ook steun uit nieuwe omgeving en ontmoette ze nieuwe, fijne mensen.

Tot slot nog even dé social media tip van Christine: Flirt online met een bedrijf waar je wat van wil. Benoem het bedrijf in een leuke tweet, vaak komt er dan vanzelf een reactie.

Positieve aandacht (energie) werkt beter dan negatieve.

Instawalk010, vanaf Las Palmas, Rotterdam

Er zit helaas één nadeel aan de (gratis) Instawalks: in plaats van professionele fotografie, gebruiken steeds meer bedrijven de resultaten van een Instawalk. Alle mooie foto's zijn immers online te vinden en waarom iemand inhuren als de mooiste resultaten al gemaakt zijn?

Dat vraagt om beeldredactie! In plaats van fotograaf, zijn wij tegenwoordig vooral beeldredacteur. Onthoud dat ook op social media te vinden foto's (beeld)waarde toevoegen, bijvoorbeeld door deze te gebruiken op uw zakelijke Facebook pagina. Maar hoe gaat uw bedrijf door de vele bomen het bos zien? Wij als Artstudio23 werken al meer dan 20 jaar met foto's en helpen u graag met het kiezen van de juiste foto.

Ook geven wij u juridisch advies wanneer een foto wel/niet te gebruiken. Voor meer info kunt u mailen naar Melanie E. Rijkers.
Tot ZIENs!

Social Media Week Rotterdam #smw14

De internationale social media week is deze week weer. Ook in Rotterdam!

Het kwam er vandaag eindelijk van om deel te nemen aan de #SMW14 en ik heb niet alleen naar veel interessante sprekers geluisterd en gekeken, maar ook de eerste Mindful Photography Workshop gegeven. Door de regen bleven we binnen, maar dat maakt in het prachtige NHOW gebouw helemaal niet uit!

Het bleek een erg leuke en welkome afwisseling op de vele lezingen van deze dag. Helemaal omdat je al meedoet met je smartphone en je geen dure spiegelreflexcamera mee hoeft te nemen. Ik was wederom erg verrast hoe snel deelnemers mijn tips & tricks oppakten, wauw, mindfulness met je mobile... dat zit werkelijk in ons allemaal!

Fotograferen is leuk en: deel niet alleen tekst maar vooral ook beelden.

Nieuwe term van vandaag: klanten zijn je ambassadeurs. En ook: Word of mouth --> World of mouth [Laura Nuhaan, Webpower] Je moet je klanten koesteren.

Reach - Engage - Activate - Leverage

- Know your online customer
- Be relevant
- Make choices
- Nurture
- Measure & Optimize
- Leverage Technology

Maaike Gulden : Educate - Entertain - Engage en: Reageer! op social media. In het dagelijks leven loop je ook niet weg of zeg je niets.

Else Kramer werkt net als wij: Help mensen te beelddenken - hoe inspireer je ze, wat is hun beloning? 

En het 'wauw' van straatfotografie zoals Else het beschreef, doen we morgen en vrijdag weer; 13.30 uur NHOW atrium (beneden bij de balie verzamelen) - Mindful Photography Workshop.

Tof dat jullie er waren! (Roze portret in de bar op de 7e ;)

Group Selfie!

#ikzieikzie wat jij niet ziet!

Een leuke verrassing was de deelname van twee agenten van Rotterdam-Oost. Helemaal toen ik doorkreeg wat voor een mooie en vooral ook bijzondere beelden zij wel niet maken van de situaties die ze tegenkomen, dat zouden meer korpsen moeten doen! (ik kom graag in een korte workshop uitleggen wat wel/wat niet te doen met die mooie foto's :) 

Ik voel hier zelfs wel een boek en/of expositie aan komen..!

#ikzieikzie

Ondertussen, na een fotografie workshop ZIEN in Breda:
"Super leuke en leerzame dag gehad gisteren! Bedankt voor alle handige tips!"



En wat dacht je van dit resultaat?!?

Foto's: Marco van Eck

Prix de la Photographie Paris honorable mention

"Dear Rijkers
Congratulations!

Your work has been selected by this years curator Dimitri Beck editor-in-chief of Polka magazine, for the Px3 exhibition in Paris.

We are in immediate need of your winning photograph high resolution files for the exhibit in July 10.

Please send us your files as soon as possible. Make sure that your images meet these specifications: 300 DPI, RGB, JPG, approximately 16x20 inch (40,64 x 50,8 cm ). The image will be matted in a 20x24 inch (50,8 x 60,96 cm) frame and printed on Epson Premium Photo Luster paper using an Epson 4400 printer. Please include your name and title of image in the file(s) name. If you entry was series, we need only one image that represent the winning series."

Zo Niet Saar naar Parijs!

bREDa

bREDa... en dan in het Valkenberg, megagrote letters zoals iAmsterdam... #ikzieikzie

Breda, juni 2013. Bovenstaand concept in 2010 al voorgelegd aan de organisatie van de roodharigendag. Tot op heden is hier nog niets mee gedaan...zou er dit jaar met wederom een nieuw team, dan ein-de-lijk verandering in komen?!?

Zoals u wellicht weet ben ik al jaren fan van de natuurlijk roodharige mens. In 2007 raakten we besmet met het "Ginger"-virus door de eerste roodharigendag in Breda en hebben Hans en ik inmiddels al heel wat fotoseries gemaakt van 'rooien'.
En wat zijn ze mooi!!

Tineke, 2007 - Rood-Op-Rood

Begin 2007 maakte ik speciaal voor de roodharigendag een serie promotie foto's, en heb tegelijkertijd een proefserie Rood-Op-Rood geschoten. Wat werkte dat prachtig, rood-op-rood-op-rood! Uiteindelijk heb ik tijdens de roodharigendag op 1 september 2007 een honderdtal natuurlijk roodharigen zo kunnen portretteren, prachtig!

Waar ik van tevoren niet bij stil had gestaan waren de reacties, van "als roodharige kun je helemaal geen rode kleding dragen" tot "door jou foto ben ik vanaf nu voor altijd trots op mijn rode haar"... verbazingwekkend en zó tof tegelijk!
De eerste serie Rood-Op-Rood heb ik in 2012 opnieuw bewerkt en uitgebracht als (e)-book.

Ik heb voor Rood-Op-Rood gekozen vanwege de overvloed van deze mooie kleur. Dat ik door Drs. Tim Wentel geroemd zou worden tijdens zijn lezingen op de roodharigendag 2012, had ik niet verwacht... "de beste manier om rood haar uit te laten komen is..." Jawel, hij zei het echt: "Rood-Op-Rood" en illustreerde dat met mijn foto's. Zelf stond ik bij het Huis van Beeldcultuur een off-festival programma te draaien, en creëerden we 'Half' en, op veler verzoek, nieuwe portretten Rood-Op-Rood.


Rood-Op-Rood 5 jaar na dato!

2007-2012

Geweldig, iets om om de 5 jaar te blijven doen? Zo gaaf, al die roodharigen die terugkomen voor hun nieuwe Rood-Op-Rood foto.

In 2008 werd het plan opgevat veel meer photo shoots te organiseren. Gelukkig konden we binnen staan, want het was heel slecht weer.

Hans en ik maakten 'Medusa', portretten van roodharigen met lang haar, liggend, om zo met het haar mooie vormen te maken en dus wederom een bijzondere serie te creëren.

Jammergenoeg konden de in 2007 gemaakte foto's niet bij de 'roodharigen kunst expositie' getoond worden in de Grote Kerk. Veel modellen van 2007 vroegen er naar, wilden graag hun foto zien. Deze hebben we toen zelf afgedrukt en opgehangen in de photo shoot/studio ruimte op de Vlaszak van VAK. (huidige CLiB)

In 2009 waren we begin september zelf druk met ons eigen event, Trash The Dress, "99+ Bruiden in hun trouwjurk de zee in". De roodharigendag hebben we daardoor even overgeslagen.

Medusa - roodharigendag 2008

Rood haar (hebben) verbindt.
Naast individuele Medusa portretten, maakte Hans ook setjes van vriendinnen en/of familieleden met rood haar.

In 2009/2010 heb ik in onze studio, niet tijdens een roodharigedag, de serie infraRED bedacht en uitgewerkt. Een serie zwart.wit foto's van roodharigen.

Veel modellen kwamen graag nog een keer terug, en vonden het ook wel prettig om een keer niet in de drukte van een roodharigendag te staan, maar gewoon, op afspraak, relaxed in onze fotostudio.

InfraRED is een boek met twee covers. Halverwege het boek houden de zwart/wit infrarood foto's op en moet je het boek om,draaien om de originelen (in kleur) te kunnen bekijken. Alle roodharigen staan er twee keer in, 1x zwart/wit en 1x in kleur. Infrarood licht kruipt letterlijk 'onder de huid'. Ik wilde de volgende vragen onderzoeken 'Zie je aan de zwart/wit foto dat het een roodharige is?' en 'Verdwijnen de sproetjes inderdaad als je infrarood ("onder de huid") fotografeert?'

Het was zó leuk om modellen uit eerdere jaren terug te zien, en het boek infraRED is meteen ook het grootste formaat boek (30x30 cm) wat ik van roodharigen gemaakt heb.

Fotoboek 'infraRED' -  model: Roelie

Roelie in 2007 (links) en 2009 (boven).

Roelie heeft 2 prachtige roodharige zussen en een broer, die ik in 2011 voor de lens kreeg. In 2011 stond ik weer off-festival, we konden het toch niet laten! Zoveel roodharigen bleven maar vragen waarom wij er niet bij waren. Bij het inmiddels failliete Expo konden we boven in de winkel onze studio opzetten.

3; POLAROID FOTOGRAFIE, E6 CROSS PROCESSING EN DIGITAAL
Doordat ik in 2010 mijn Polaroid camera weer op zolder vond en er al een tijdje mee fotografeerde, wilde ik een experiment doen. Fotograferen op 1. instant film (oude en nieuwe Polaroid film), op 2. diafilm cross process ontwikkeld en als 3e met mijn digitaleNikon  D700 spiegelreflex camera. Met welke techniek de komt de kleur van het rode haar het beste uit?

Het resultaat: digitaal wint, op alle fronten. De Polaroids zijn veel te flets, en de ooit zo bijzondere 'felle kleuren cross' film (analoog) in de 'expres verkeerd ontwikkeld' techniek is het ook nét niet.

Red - Redhead Days 2011 - bREDa

Tevens kreeg ik de prachtige roodharige tweeling Anne & Malou eindelijk voor de lens ;) Wat een bijzonder duo zijn zij. Ze sieren met recht de cover! Mede door deze foto ben ik in 2012 de serie 'Half' gaan maken, een half gezicht en een halve achterkant van het hoofd één foto.

EINDE
Zo was precies vijf jaar later in 2012 de roodharigen-cirkel weer rond. Op 1 september 2007 maakt ik mijn eerste fotoserie tijdens een roodharigendag, en op 1 september 2012 mijn laatste. Voor mijn gevoel heb ik alle dingen kunnen doen met rood haar, die ik wilde.

Tot slot: lieve gemeente Breda. Willen jullie de stad en dit prachtige event écht laten werken? Citymarketing technisch gezien?? Denk dan eens mee in letters. Begin 2010 was ik in Amsterdam op het Museumplein, en ja, iAmsterdam... geweldig bedacht. IE-DE-RE toerist wil bij die letters op de foto...

Als je als gemeente zó'n groots en wereldwijd bekeken event hebt, 3500+ roodharigen als ambassadeurs van de stad...die wil je toch voor het woord BREDA op de foto/video hebben zien???? 5 Letters... 2 meter hoog... de B en de A wit en de middelste drie rood... dat moet toch te realiseren zijn? Als permanent of tijdelijk kunstwerk???

iAmsterdam - Polaroid foto, feb. 2010

Bart Rouwenhorst bedolven onder rood haar, 2007 promotiefoto

Deze banen worden bedreigd door technologie

Higgins (2013) benoemt een aantal geavanceerde technologische ontwikkelingen die ertoe zullen leiden dat de komende tien tot vijftien jaar veel banen zullen verdwijnen, zie ook: Van Akker Vindt. En: de Polen? Technologie neemt ons werk over!

Leuk en 'eng' om te lezen tegelijk. Ik mis nog meer beroepen die onder de meer ambachtelijke vallen en gaan verdwijnen: fotograaf, grafisch vormgever, filmer, schilder (ook de meters makende huisschilder, naast de kunstschilder), (foto)journalisten, schrijvers, de meer vrije beroepen. Ben erg benieuwd waar deze groep 'creatievelingen' staat in 2025...

Alles wat uitsterft in de komende 40 jaar...

Ik zie in bovenstaande graphic tot mijn verbazing dat copyright al in 2020 uitsterft. Ja... Generatie Z is immers nú al snel en goed in het kosteloos 'zullen we alles delen', dus dat klopt wel?!

Dan zijn mijn foto's van iedereen...?! Ook het Great Barrier Reef en de Aboriginal cultuur sterven uit... heftig...

Hier kunt u meer lezen over wat er allemaal uit gaat sterven tot 2050...


In het lijstje van Higgins: de 3D printer. En wauw, in het nieuws van 23 mei 2013:
Kaiba Gionfriddo lijdt aan een zeldzame aandoening waardoor de wand van zijn luchtwegen niet stevig genoeg is. Daardoor kan bij het uitademen de luchtpijp dichtklappen en valt zijn ademhaling stil.
Onderzoekers hebben met behulp van CT-scans en een 3D-printer een speciale spalk ontwikkeld. De spalk is gemaakt van biologisch afbreekbaar polyester. Lees verder op Nu.nl

ZIEN in Breda - review

ZIEN in Breda - Foto: Ron Snijders

"Hier 1 v/d foto's die ik heb gemaakt tijdens de workshop op 27 april j.l. Nog bedankt voor de fijne middag, je bekijkt 't toch weer eens anders naar hoe je een compositie ook kunt maken. 

Zou voor iedereen wel een aanrader zijn, je raakt zo snel vastgeroest in een bepaald patroon van het nemen van een compositie. Normaliter zijn wij meer v/d portretten en/of dieren maar deze manier hebben wij zeker als fijn ervaren."

Ook beter leren kijken? Kijk op Vakantieveilingen.nl zoek op 'Breda' of boek een datum die u wenst voor 30,- p.p. vanaf 2 personen kunt u een fotowandeling boeken. Thema: beter KIJKEN en composities maken.

'Het kunnen ZIEN' is het allerbelangrijkste in de fotografie. Techniek (camera beheersing) is een hulpmiddel met doel: de allermooiste composities maken. En dit kan al met een smartphone of compactcamera!

Instawalk Breda

1e Instawalk van Breda,  7 maart 2012

Instawalk: fotowandeling met je smartphone

7 maart 2012

"Na uren zittend achter mijn computerscherm keek ik uit naar het actieve en creatieve Cultureel bezoek aan de workshop “Instawalk” van Melanie Rijkers.

Het was de bedoeling om tijdens een stadswandeling foto’s te maken van bijzondere en niet voor de hand liggende dingen. Denk hierbij aan een grappige stikker, opkomende bloembollen, zwerfafval en speelse taferelen. Daarnaast gaf Melanie uitleg over verschillende Apps voor fotobewerking, waarmee gemakkelijk diverse effecten gecreëerd kunnen worden.

Bekijk bijvoorbeeld aan de Apps Instagram, Hipstamatic, CameraBag en Snapseed. Deze werden tijdens de workshop gebruikt, maar er bestaan er natuurlijk nog veel meer.

Vanaf het Huis Voor Beeldcultuur begon onze wandeling al fotograferend richting het Valkenberg park. Vervolgens gingen we richting het Begijnhof, de Waalse kerk om uiteindelijk in bij de Mercx tuin te belanden. Onderweg raakte Melanie en ik in een interessant gesprek over o.a. de academische achtergrond, projecten, ervaringen en doelen van de fotograaf.

Het doel van Melanie Rijkers' workshop Instawalk is voornamelijk mensen te laten zien hoe mooi onze stad Breda eigenlijk is en hoe leuk het is om eens buiten de box te denken qua fotografie. Kortom een leuke activiteit voor iedereen en een absolute aanrader om eens mee te maken."

Erik Aarts

Profielfoto op locatie ... ja leuk!

Renate Bleij van Human Support

"Een fotosessie met Melanie op een zonnige maandagmorgen in november. Het is niet meteen iets waar ik naar uit kijk. Wat moet ik aan, wat doe ik met mijn haar, ik sta er nooooit goed op.

Eigenlijk vind ik het grappig om te merken dat ik na een wandeling in de stad, heel low profile op de foto kom. Geen toeters en bellen maar gewoon samen even de stad in met wat tussenstops om foto’s te schieten. Na een uurtje samen aan het ‘werk’ te zijn ben ik heel ontspannen naar huis gegaan.

Gaandeweg heb ik er plezier in gekregen heb ik gemerkt. En dat resultaat heb ik teruggezien op de foto’s. Dank daarvoor."

The instrument of surrender signed at Reims on 7 May 1945

Breda, the Netherlands,
5 May 2013.
I live in peace.
I live in freedom.
Freedom of speach. Freedom of religion. Freedom TO BE WHO YOU ARE.

I am free to love who I love, to marry who I love.
I thank all our liberators for all they did to make Europe, the Netherlands free country again.

♥
On May 4 we remember the dead, at the Nationale Dodenherdenking commemorating all civilians and members of the armed forces of the Kingdom of the Netherlands who have died in wars or peacekeeping missions since the outbreak of World War II.

Fotograferen met het licht van Rembrandt

Portretten als Rembrandt: PUUR. Trotse tienermoeders
http://www.blurb.com/b/3099520-pure

Gezien bij de Fotoweek:

Bij het maken van een portret komt van alles kijken. Iedereen wil er natuurlijk goed opstaan. In Rembrandts tijd werden portretten nog gemaakt met verf. In hun beste kleding kwamen zijn klanten bij zijn atelier langs om zich te laten vereeuwigen. Als geen ander speelde hij met licht en donker om tot spannende composities te komen.

In deze workshop bezoeken we enkele meesterwerken van Rembrandt in het Rijksmuseum. Daarna gaat u met een camera aan de slag in het Medialab van de Teekenschool. Er is een fotostudio waar u kunt experimenteren met licht, verschillende achtergronden en composities. Net als Rembrandt dat deed, maar dan met de middelen van nu. Aan het einde van de workshop neemt u een portret van uw familie mee.

Bij Artstudio23.com geen echte Rembrandts aan de muur, maar wel de dames van PUUR. Deze portretten zijn ook genomen met 'Rembrandtesque belichting' - MeRy vertelt je er meer over tijdens een privéles! Deze kun je boeken via info@artstudio23.com en kost € 275,- voor 2 personen. Oud-cursisten krijgen 50 euro korting!