Bali fotoreis

SFWC - San Francisco Writers Conference Eyespiration Photo Walk 

Naast de halve dag workshops in ZIEN Anders Kijken buiten Nederland, begeleidt fotograaf Melanie E. Rijkers ook langere fotografie trajecten. Een van die projecten is een fotoreis naar Bali.

Inspiratiereis 

Een reis met fotograaf en life coach Melanie is een waardevolle toevoeging op je ontwikkeling als zelfstandig professional met behoefte aan een coaching traject. Elke dag is er een coaching gesprek en een fotografie workshop. Melanie zoekt voor elke deelnemer een passend aanbod in begeleiding en fotografie.
Er is ook veel tijd om zelf op verkenning te gaan. Een reis naar Bali duurt 7 dagen, je vliegt met een overstap naar Denpasar, Indonesië.

De Bali reis gaat via Sanur naar Ubud, met als hoogtepunt Omunity in het bergdorp Sudaji. Vlakbij ligt het fotogenieke Singaraja. Je kunt de reis uiteraard verlengen met een strandvakantie of nog verder rondreizen op dit prachtige eiland.

Een inspiratiereis is een 1-op-1 masterclass traject. Wil je met je gezin of een groep vriendinnen op fotoreis, dan is dat zeker mogelijk. Hierbij is de prijs per persoon lager, en krijg je geen dagelijks 1-op-1 coaching gesprek.

Een ontspannen groepssessie en één privé coachingsessie per persoon zijn inbegrepen. Naast veel tips en tricks tot het maken van een betere (reis)foto, kom je ook geestelijk geheel ontspannen terug van de fotoreis naar Bali!

Meer informatie via onze Stichting Puur Zien.

Melanie reist sinds 2011 regelmatig alleen naar het buitenland en ervaart dit als zeer bevrijdend, inspirerend voor hart en ziel. Ze nodigt je dan ook van harte uit eens mee te gaan op een persoonlijke inspiratiereis, naar welke bestemming dan ook.

"Mijn inspiratiereis naar Kaua'i (Hawaï) met Mel was er een om nooit te vergeten. Door haar heb ik dit paradijselijke eiland met andere ogen kunnen bekijken en zag ik meer dan 'gewoon' zon, zee, strand."

In het moment zijn is heel gemakkelijk op Bali - Melanie

Zanzan (Omunity) mediteert bij de Sekumpul waterval

Omunity Bali. Je logeert in een bamboehuisje

Stichting Puur Zien is onderdeel van © Artstudio23.com

Blog over Omunity (2015) en over mijn eerste reis naar Bali. (2013)

Anders Kijken in Parijs

Op 6 april 2019 is het weer zo ver, dan leidt fotograaf Melanie E. Rijkers onze workshop ZIEN Anders Kijken in de stad van de liefde, het mooie Parijs. 

Fotogeniek en magnifiek! In Parijs kun je de mooiste plaatjes vinden, als je maar weet waar je moet kijken. De fotografie workshop ZIEN Anders Kijken in Parijs neemt je mee naar bijzondere plekken van Parijs.

De Thalys trein tickets zijn nu nog te koop vanaf €35 p.p. enkele reis, de workshop kost vanaf twee personen €40 p.p. of single deelname €49 p.p. Een leuke middag/avond mooie dingen zien en fotograferen o.l.v. vakfotograaf.

De fotografie workshop ZIEN Anders Kijken in Parijs is geschikt voor iedere camera. Ook met een smartphone kun je meedoen. Je leert mooie composities zien, en maken. We lopen door Montmartre, gaan naar het moderne La Défense en eindigen midden onder de Eiffeltoren.

Mocht je het moeilijk vinden de reis te organiseren, dan helpt Artstudio23 je graag met het ticket en de hotelkamer boeken. Stuur bericht via www.Artstudio23.com 

Je kunt deze reis ook als privé traject boeken als Puur Zien Inspiratiereis. 

Eiffeltoren bij nacht, fotografie workshop in Parijs © Artstudio23.com  Breda

Artstudio23 Breda - Speelhuislaan 173 Breda - unit 006 - Backer & Rueb gebouw. De workshop in Parijs start vanaf de Sacré Coeur in Montmartre. Je hebt zeker 1 overnachting nodig van zaterdag 6 op zondag 7 april. 

Redhead Days 2017 bREDa the Netherlands #RHD2017

Redhead Days gathering 2017 bREDa the Netherlands #RHD2017 (2)

Parijs fotografie workshop

Op 8 oktober 2016 is de volgende fotografie workshop in Parijs, € 49,- p.p. voor een leuke middag in het centrum van Parijs. Optioneel kun je 's avonds mee leren fotograferen tijdens het blauwe uur, locatie Eiffeltoren. Start bij Sacre Coeur rond 14:00 uur, pauze 16:30-19:30 daarna Eiffeltoren voor de liefhebbers!

Next Paris Photo Walk 8 October 2016. We'll gather at the Sacre Coeur Cathedral at 2 PM, please join us. € 49,- p.p. with complimentary Blue Hour walk at the Eiffel Tower at night! info@artstudio23.com for more info. 

Met z'n tweeën €80,- (€40,- p.p. bij gelijktijdig opgeven) 

Photo walk start bij de Sacré-Coeur kathedraal, we eindigen 's avonds bij de Eiffel Toren. Wat een gave foto's hebben we gemaakt!

La Tour Eiffel - Paris, France 4 October 2014 - Fotografie workshop ZIEN

Diner en hotel/reiskosten op eigen kosten. - Dinner + travel and hotel: book at own expenses.

Hoeveel suiker is jouw camera?

Welke camera kun je nou het beste aanschaffen? Deze vraag wordt ons zó vaak gesteld, dat we er al meerdere keren een online post van gemaakt hebben. Het blijft me verbazen dat sites zoals Camerashop.nl de 2 grote vragen van de consument ergens tussen de algemene specificaties verstoppen: 'Hoe zwaar is de camera?' en 'Hoe groot is de camera?' is voor de meeste camera kopers heel erg belangrijk. 

Wat ga je ermee fotograferen, is de leidraad als je een camera wilt kopen.

Ik schreef hier voor Vakantieboulevard een uitgebreide blog over, dat je het beste een camera kunt kiezen vanuit praktisch oogpunt; wat voor reis maak je? Men wil niet enkel vanuit de specs kiezen, zoals fabrikanten, cameramerken en -shops veelal neigen te doen. Onze cursisten vertellen me keer op keer dat het vooral een handzame camera moet zijn, dat ze niet met een tas willen slepen tijdens hun vakantie en lenzen niet steeds willen wisselen voor de beste resultaten.

Zijn fotografiestudenten en cursisten niet de grootste groep camerakopers van tegenwoordig? Ik denk zelf van wel. De professionele fotografen hangen massaal hun camera aan de wilgen, en de hobby fotograaf neemt het stokje over, ook qua opdrachten. De fotografie opleidingen zitten mudvol, en men wil vaak best wat meer betalen voor een goede camera.


Als je ziet wat een telefooncamera al kan tegenwoordig, verbaast het mij dat er nog camera's verkocht worden.

Een systeem- of spiegelreflex camera kan natuurlijk meer dan een telefoon, maar eerlijk is eerlijk, ook ik fotografeer mijn vakantie steeds vaker enkel met m'n smartphone. Waarom spelen de webshops niet beter in op de markt en proberen vooral de juiste camera te verkopen? Vermeld hoe zwaar de camera is, bijvoorbeeld in pakken suiker. Hier zit een wellicht ook leuke gimmick in, door een foto of tekening van een halve, hele of meerdere pakken suiker te gebruiken. Een systeemcamera kan bijna alles wat een spiegelreflex camera kan, en weegt rond de 500 gram, een halve pak suiker. Een spiegelreflex weegt 1 tot 1,5 keer zoveel!

Ook mis ik bij de productfoto's een foto van een paar (vrouwen)handen die de camera vasthouden. Zorg dat de verhouding bij elke camera klopt ét voilà, als je deze op een rij ziet kan een consument beter en sneller de juiste keuze te maken.
Waarom geen informatieve, maar leuke foto- en filmserie van een camerameisje en/of -jongen die de camera's vasthouden? Dit geeft een goede indruk hoe groot een camera is en hoe deze in de hand ligt.

Klant verwondering is in mijn ogen dat een klant thuis de doos uitpakt en verwondert kijkt naar de - in zijn ogen - perfecte camera. Dit is de glimlach waar ze het over hebben op de site van Coolblue, lijkt me. Niet de frustratie die wij in onze studio tijdens de cursus mogen aanhoren, als de gekochte camera helemaal niet zo fijn werkt als gedacht.

Mijn wannahave: 

Fuji X-T1 met zoomlens (halve pak suiker! ;)

Roodharigendag publiciteitsfoto making of - take 1

10th Anniversary of the Redhead Days this year - check out this awsome video of the making of the well known publicity photo for the 1st Breda edition in 2007: Bart Rouwenhorst covered with beautiful red hair... a top photo still!

Tienjarig jubilieum dit jaar - dit was de making of the promotiefoto voor de eerste editie in Breda (2007) - blijft een supercoole foto! Tip: als je op Youtube kijkt komen automatisch take 2 en 3 na afloop :)

Bloemen op de foto

Gebiologeerd door de kleurenpracht stap ik de wereld binnen die 'de Keukenhof' heet. Braaf met de trein en bus (vanaf Leiden) naar Lisse gekomen en nu... ben ik er, voor de allereerste keer in mijn leven. Als nuchtere Brabantse Nederlander is het even wennen, al die blije Japanners en Chinezen die bij elke bloem een zelfportret willen maken. 'Man, kijk toch gewoon rond, en geniet!' denk ik regelmatig. Maar ik ben net zo erg. Heb drie camera's bij me en het is dat ik niet mezelf, maar de typisch Nederlandse tulpen te pas en te onpas fotografeer. Vooral in close-up grijpen de mooie kleuren me bij de keel.

De zon schijnt door de gekleurde bladeren van de bloemen heen, en ik lig gefascineerd op mijn knieën al het moois te bekijken. Dat je de stampers en steeltjes binnenin de kelk door het blad heen kan zien, mega respect voor de natuur, gewoon, omdat die zo mooi is!

In 2015 is vanwege zijn 125e sterfdag het thema van de Keukenhof Vincent van Gogh. Ook Vincent van Gogh was 'flabbergasted' door de natuur. Vincent, post-impressionistisch schilder:
"I experience a period of frightening clarity in those moments when nature is so beautiful. I am no longer sure of myself, and the paintings appear as in a dream."

Zelf dacht ik altijd immuun te zijn voor die Hollands Heimwee zoals ik het sentimentele, toeristische geneuzel graag noem, maar ter plekke ben ik ineens een bloedfanatiek bloemenfotograaf en lig ik op m'n knieën voor de perfecte hoek van de bloeiende bollenvelden. Ik pak camera na camera, want alle mooie bloemen moeten meerdere malen op de foto.'Waarom?' zult u denken. Simpel, ik was in de ban van instant fotografie en ging dan ook gewapend met nieuwe (Impossible) en oude Polaroid film het park in, onze Nederlandse tulpen vastleggen. Daarnaast moest natuurlijk ook alles professioneel digitaal worden vastgelegd met mijn Nikon D700 spiegelreflex camera.

Het 'probleem' van Polaroid is dat er tig soorten film, en dus ook camera's zijn. Ik wilde de nieuwe film proberen die net uit was, een sepia-achtige film van Impossible Project. Maar ook de oude, originele kleuren Polaroid wilde ik hier maken, met weer een andere camera. Ik had van de originele laatste lichting (houdbaar tot 2009) films nog wat liggen, gemaakt in de als laatste nog werkende Polaroidfabriek in Enschede, die sloot in 2008. Bijzonder! Maar wat een gesleep met fotografiespullen.

Monochrome instantfilm van Impossible 

Inmiddels is het 2015 en ben ik weer terug in één van de grootste Nederlandse toeristische attracties: de bollenvelden en bloemen van Lisse. Het is niet zo zonnig als 4 jaar geleden, sterker nog, het is grijs en grauw en het regent af en toe. Mede doordat het niet meer mijn eerste keer is, ervaar ik de plek anders, 'normaler'. De Polaroid camera's zijn vervangen door een iPhone, al heb ik ook nog wel mijn Fuji systeemcamera bij me, want je weet maar nooit.

Ik ben hier dit keer om met ons favoriete thema ZIEN een fotografie workshop te geven. We gaan ons  twee uur lang te buiten aan 'foute' foto's en gaan bijvoorbeeld met lange sluitertijd expres bewegen tijdens het fotograferen, om zo het (post)impressionistische schilderij-effect te maken, te 'zien als Vincent'. Gelukkig was Vincent ook maar 'gewoon' onder de indruk van de schoonheid van de natuur en lieten we ons vooral dáárdoor leiden.

Op 25 april is er wederom een fotografie workshop ZIEN als Vincent in de Keukenhof in Lisse, € 35,- p.p. (tweede persoon € 15,-!) excl. entree Keukenhof. Ga je mee?

Healthy Through Instagram #smw14

Christine Fürst - Instawalk010

Social Media Week Rotterdam, 2014.
Er stond ook de lezing 'Healthy Through Instagram' op het programma. Dat klonk mij als een perfecte lezing in de oren aangezien Artstudio23 al meerdere 'fotografie = therapie' projecten gedaan heeft en middels onze stichting hopen we dit nog heel lang te kunnen blijven doen.

Ik ben blij Christine ontmoet te hebben! Ze was nog wat aarzelend "dit is mijn allereerste presentatie" maar wauw, wat deed ze het goed! Geen strakke, geplande tekst maar vanuit haar gevoel vertellen over wat haar is overkomen: een ernstige ziekte benam haar het gebruik van haar (logische) hersenen. Daardoor werd ze bijvoorbeeld gedwongen om als ze belde met een instantie eerst te benoemen 'ik ben ernstig ziek' als de spreker aan de andere kant van de telefoon te snel ging.

Het viel haar op dat eigenlijk iedereen meteen daarna behulpzaam werd en er niet moeilijk over deed.

De drempel voordat je durft te zeggen 'ik ben ziek' is erg hoog. Doordat ze niets meer kon dan alleen maar kijken (en wandelen) ging ze er toch maar op uit. Op bed blijven liggen, wat je eigenlijk het allerliefste wilt, is NIET de oplossing. Neem je camera(telefoon) mee en ga!
Ook mijn lieve middelbare school vriendin Marije deed dit, toen ze 10 weken opgenomen werd. Fotografie = therapie en dit resulteerde in het boek Marije 2.0 waar we beiden heel trots op zijn.

Voor Christine was het logisch om de gemaakte foto's die ze nam tijdens deze wandelingen door te plaatsen op haar Instagram-account. Door die foto's te plaatsen, bijvoorbeeld van het tuinhuisje waar ze destijds noodgedwongen woonde, kwamen er reacties op de foto's en werden er vragen gesteld. Hierdoor ging ze weer nadenken, ook over heel veel andere dingen, en niet alleen het ziek-zijn.

De aandacht en het gesprek n.a.v. foto's werken volgens mij beter dan alleen de reguliere therapie. De liefde van mens tot mens, daar kan geen Prozac tegenop! Bij een burn-out kun je vaak helemaal niets meer dan alleen maar 'zijn'. Geen boeken lezen, geen tv meer kijken, dat gaat gewoon niet. Alsof het schriftelijk deel van de hersenen uitvalt. Maar beelddenken dat kunnen we allemaal. Je kunt jezelf hier heel goed mee helpen.

Zelfs Saartje fotografeert vanuit haar bed de wereld en haar familie. Net als Christine moest ze over de drempel heen, 'wil ik wel vertellen dat ik zo ziek ben', maar uiteindelijk werkte het in haar voordeel en heeft ze hierdoor haar ziekte leren accepteren. Saar wordt nooit meer beter. Maar wat een vechter!

Doordat ze ziek werd gaat ze vooral, net als Christine, alleen nog dingen doen die ze leuk vindt. Je probeert je balans terug te vinden en (het maken van) beelden laten je de wereld ontdekken.


Christine doet dit als photo walk leader van de Rotterdamse Instawalks. Je leert je eigen omgeving beter kennen, als ware een toerist in je eigen stad, zoals wij ook deelnemers aan onze fotografie workshops laten ZIEN.

Velen van ons kijken wel, maar zien niet(s). Door te fotograferen moet je even stilstaan bij een moment wat je ziet. De hectische, snelle wereld staat dan even stil en kan je je rust geven die je nodig hebt.

Door het organiseren van Instawalks kreeg Christine ook steun uit nieuwe omgeving en ontmoette ze nieuwe, fijne mensen.

Tot slot nog even dé social media tip van Christine: Flirt online met een bedrijf waar je wat van wil. Benoem het bedrijf in een leuke tweet, vaak komt er dan vanzelf een reactie.

Positieve aandacht (energie) werkt beter dan negatieve.

Instawalk010, vanaf Las Palmas, Rotterdam

Er zit helaas één nadeel aan de (gratis) Instawalks: in plaats van professionele fotografie, gebruiken steeds meer bedrijven de resultaten van een Instawalk. Alle mooie foto's zijn immers online te vinden en waarom iemand inhuren als de mooiste resultaten al gemaakt zijn?

Dat vraagt om beeldredactie! In plaats van fotograaf, zijn wij tegenwoordig vooral beeldredacteur. Onthoud dat ook op social media te vinden foto's (beeld)waarde toevoegen, bijvoorbeeld door deze te gebruiken op uw zakelijke Facebook pagina. Maar hoe gaat uw bedrijf door de vele bomen het bos zien? Wij als Artstudio23 werken al meer dan 20 jaar met foto's en helpen u graag met het kiezen van de juiste foto.

Ook geven wij u juridisch advies wanneer een foto wel/niet te gebruiken. Voor meer info kunt u mailen naar Melanie E. Rijkers.
Tot ZIENs!

Social Media Week Rotterdam #smw14

De internationale social media week is deze week weer. Ook in Rotterdam!

Het kwam er vandaag eindelijk van om deel te nemen aan de #SMW14 en ik heb niet alleen naar veel interessante sprekers geluisterd en gekeken, maar ook de eerste Mindful Photography Workshop gegeven. Door de regen bleven we binnen, maar dat maakt in het prachtige NHOW gebouw helemaal niet uit!

Het bleek een erg leuke en welkome afwisseling op de vele lezingen van deze dag. Helemaal omdat je al meedoet met je smartphone en je geen dure spiegelreflexcamera mee hoeft te nemen. Ik was wederom erg verrast hoe snel deelnemers mijn tips & tricks oppakten, wauw, mindfulness met je mobile... dat zit werkelijk in ons allemaal!

Fotograferen is leuk en: deel niet alleen tekst maar vooral ook beelden.

Nieuwe term van vandaag: klanten zijn je ambassadeurs. En ook: Word of mouth --> World of mouth [Laura Nuhaan, Webpower] Je moet je klanten koesteren.

Reach - Engage - Activate - Leverage

- Know your online customer
- Be relevant
- Make choices
- Nurture
- Measure & Optimize
- Leverage Technology

Maaike Gulden : Educate - Entertain - Engage en: Reageer! op social media. In het dagelijks leven loop je ook niet weg of zeg je niets.

Else Kramer werkt net als wij: Help mensen te beelddenken - hoe inspireer je ze, wat is hun beloning? 

En het 'wauw' van straatfotografie zoals Else het beschreef, doen we morgen en vrijdag weer; 13.30 uur NHOW atrium (beneden bij de balie verzamelen) - Mindful Photography Workshop.

Tof dat jullie er waren! (Roze portret in de bar op de 7e ;)

Group Selfie!

#ikzieikzie wat jij niet ziet!

Een leuke verrassing was de deelname van twee agenten van Rotterdam-Oost. Helemaal toen ik doorkreeg wat voor een mooie en vooral ook bijzondere beelden zij wel niet maken van de situaties die ze tegenkomen, dat zouden meer korpsen moeten doen! (ik kom graag in een korte workshop uitleggen wat wel/wat niet te doen met die mooie foto's :) 

Ik voel hier zelfs wel een boek en/of expositie aan komen..!

#ikzieikzie

Ondertussen, na een fotografie workshop ZIEN in Breda:
"Super leuke en leerzame dag gehad gisteren! Bedankt voor alle handige tips!"



En wat dacht je van dit resultaat?!?

Foto's: Marco van Eck

Prix de la Photographie Paris honorable mention

"Dear Rijkers
Congratulations!

Your work has been selected by this years curator Dimitri Beck editor-in-chief of Polka magazine, for the Px3 exhibition in Paris.

We are in immediate need of your winning photograph high resolution files for the exhibit in July 10.

Please send us your files as soon as possible. Make sure that your images meet these specifications: 300 DPI, RGB, JPG, approximately 16x20 inch (40,64 x 50,8 cm ). The image will be matted in a 20x24 inch (50,8 x 60,96 cm) frame and printed on Epson Premium Photo Luster paper using an Epson 4400 printer. Please include your name and title of image in the file(s) name. If you entry was series, we need only one image that represent the winning series."

Zo Niet Saar naar Parijs!

bREDa

bREDa... en dan in het Valkenberg, megagrote letters zoals iAmsterdam... #ikzieikzie

Breda, juni 2013. Bovenstaand concept in 2010 al voorgelegd aan de organisatie van de roodharigendag. Tot op heden is hier nog niets mee gedaan...zou er dit jaar met wederom een nieuw team, dan ein-de-lijk verandering in komen?!?

Zoals u wellicht weet ben ik al jaren fan van de natuurlijk roodharige mens. In 2007 raakten we besmet met het "Ginger"-virus door de eerste roodharigendag in Breda en hebben Hans en ik inmiddels al heel wat fotoseries gemaakt van 'rooien'.
En wat zijn ze mooi!!

Tineke, 2007 - Rood-Op-Rood

Begin 2007 maakte ik speciaal voor de roodharigendag een serie promotie foto's, en heb tegelijkertijd een proefserie Rood-Op-Rood geschoten. Wat werkte dat prachtig, rood-op-rood-op-rood! Uiteindelijk heb ik tijdens de roodharigendag op 1 september 2007 een honderdtal natuurlijk roodharigen zo kunnen portretteren, prachtig!

Waar ik van tevoren niet bij stil had gestaan waren de reacties, van "als roodharige kun je helemaal geen rode kleding dragen" tot "door jou foto ben ik vanaf nu voor altijd trots op mijn rode haar"... verbazingwekkend en zó tof tegelijk!
De eerste serie Rood-Op-Rood heb ik in 2012 opnieuw bewerkt en uitgebracht als (e)-book.

Ik heb voor Rood-Op-Rood gekozen vanwege de overvloed van deze mooie kleur. Dat ik door Drs. Tim Wentel geroemd zou worden tijdens zijn lezingen op de roodharigendag 2012, had ik niet verwacht... "de beste manier om rood haar uit te laten komen is..." Jawel, hij zei het echt: "Rood-Op-Rood" en illustreerde dat met mijn foto's. Zelf stond ik bij het Huis van Beeldcultuur een off-festival programma te draaien, en creëerden we 'Half' en, op veler verzoek, nieuwe portretten Rood-Op-Rood.


Rood-Op-Rood 5 jaar na dato!

2007-2012

Geweldig, iets om om de 5 jaar te blijven doen? Zo gaaf, al die roodharigen die terugkomen voor hun nieuwe Rood-Op-Rood foto.

In 2008 werd het plan opgevat veel meer photo shoots te organiseren. Gelukkig konden we binnen staan, want het was heel slecht weer.

Hans en ik maakten 'Medusa', portretten van roodharigen met lang haar, liggend, om zo met het haar mooie vormen te maken en dus wederom een bijzondere serie te creëren.

Jammergenoeg konden de in 2007 gemaakte foto's niet bij de 'roodharigen kunst expositie' getoond worden in de Grote Kerk. Veel modellen van 2007 vroegen er naar, wilden graag hun foto zien. Deze hebben we toen zelf afgedrukt en opgehangen in de photo shoot/studio ruimte op de Vlaszak van VAK. (huidige CLiB)

In 2009 waren we begin september zelf druk met ons eigen event, Trash The Dress, "99+ Bruiden in hun trouwjurk de zee in". De roodharigendag hebben we daardoor even overgeslagen.

Medusa - roodharigendag 2008

Rood haar (hebben) verbindt.
Naast individuele Medusa portretten, maakte Hans ook setjes van vriendinnen en/of familieleden met rood haar.

In 2009/2010 heb ik in onze studio, niet tijdens een roodharigedag, de serie infraRED bedacht en uitgewerkt. Een serie zwart.wit foto's van roodharigen.

Veel modellen kwamen graag nog een keer terug, en vonden het ook wel prettig om een keer niet in de drukte van een roodharigendag te staan, maar gewoon, op afspraak, relaxed in onze fotostudio.

InfraRED is een boek met twee covers. Halverwege het boek houden de zwart/wit infrarood foto's op en moet je het boek om,draaien om de originelen (in kleur) te kunnen bekijken. Alle roodharigen staan er twee keer in, 1x zwart/wit en 1x in kleur. Infrarood licht kruipt letterlijk 'onder de huid'. Ik wilde de volgende vragen onderzoeken 'Zie je aan de zwart/wit foto dat het een roodharige is?' en 'Verdwijnen de sproetjes inderdaad als je infrarood ("onder de huid") fotografeert?'

Het was zó leuk om modellen uit eerdere jaren terug te zien, en het boek infraRED is meteen ook het grootste formaat boek (30x30 cm) wat ik van roodharigen gemaakt heb.

Fotoboek 'infraRED' -  model: Roelie

Roelie in 2007 (links) en 2009 (boven).

Roelie heeft 2 prachtige roodharige zussen en een broer, die ik in 2011 voor de lens kreeg. In 2011 stond ik weer off-festival, we konden het toch niet laten! Zoveel roodharigen bleven maar vragen waarom wij er niet bij waren. Bij het inmiddels failliete Expo konden we boven in de winkel onze studio opzetten.

3; POLAROID FOTOGRAFIE, E6 CROSS PROCESSING EN DIGITAAL
Doordat ik in 2010 mijn Polaroid camera weer op zolder vond en er al een tijdje mee fotografeerde, wilde ik een experiment doen. Fotograferen op 1. instant film (oude en nieuwe Polaroid film), op 2. diafilm cross process ontwikkeld en als 3e met mijn digitaleNikon  D700 spiegelreflex camera. Met welke techniek de komt de kleur van het rode haar het beste uit?

Het resultaat: digitaal wint, op alle fronten. De Polaroids zijn veel te flets, en de ooit zo bijzondere 'felle kleuren cross' film (analoog) in de 'expres verkeerd ontwikkeld' techniek is het ook nét niet.

Red - Redhead Days 2011 - bREDa

Tevens kreeg ik de prachtige roodharige tweeling Anne & Malou eindelijk voor de lens ;) Wat een bijzonder duo zijn zij. Ze sieren met recht de cover! Mede door deze foto ben ik in 2012 de serie 'Half' gaan maken, een half gezicht en een halve achterkant van het hoofd één foto.

EINDE
Zo was precies vijf jaar later in 2012 de roodharigen-cirkel weer rond. Op 1 september 2007 maakt ik mijn eerste fotoserie tijdens een roodharigendag, en op 1 september 2012 mijn laatste. Voor mijn gevoel heb ik alle dingen kunnen doen met rood haar, die ik wilde.

Tot slot: lieve gemeente Breda. Willen jullie de stad en dit prachtige event écht laten werken? Citymarketing technisch gezien?? Denk dan eens mee in letters. Begin 2010 was ik in Amsterdam op het Museumplein, en ja, iAmsterdam... geweldig bedacht. IE-DE-RE toerist wil bij die letters op de foto...

Als je als gemeente zó'n groots en wereldwijd bekeken event hebt, 3500+ roodharigen als ambassadeurs van de stad...die wil je toch voor het woord BREDA op de foto/video hebben zien???? 5 Letters... 2 meter hoog... de B en de A wit en de middelste drie rood... dat moet toch te realiseren zijn? Als permanent of tijdelijk kunstwerk???

iAmsterdam - Polaroid foto, feb. 2010

Bart Rouwenhorst bedolven onder rood haar, 2007 promotiefoto